​Het Veteranenplatform bestaat 36 jaar en presenteerde hun beleidsplan voor 2026 -2030. De plannen worden als een visie gepresenteerd terwijl deze 'visie' al jaren gaande is in de praktijk, bottem up. De afgelopen jaren heb ik met Helmen Vol Verhalen en Zij Durft één ding gedaan: ruimte maken. Voor verhalen die normaal geen plek krijgen. Voor emoties die niet pasten binnen protocollen. Voor mensen die jarenlang hebben gefunctioneerd in en buiten defensie, maar nooit echt zijn gezien. En dat was heel erg nodig.

Afstand is nodig om dichterbij te komen
Wat er daarna gebeurde, is moeilijk te vangen. Veteranen die via kunst ontdekken wat ze zelf nog niet onder woorden konden brengen, die zichzelf opnieuw tegenkomen, deze keer niet rang of missie, maar als mens, met alles wat daarbij hoort: kracht, twijfel, trots, schaamte, verlies en betekenis. Wat Helmen Vol Verhalen heeft gedaan, is niet alleen verhalen zichtbaar maken. Het heeft een deur geopend, voor veteranen en thuisfront om zichzelf opnieuw te leren kennen. Voor de samenleving om dichterbij te komen. Voor kunstenaars die met hun professie de vertaalslag maakte en voor organisaties en instituties om anders te gaan kijken.

Mee op missie door de kunsten
Via Helmen Vol Verhalen zijn die verhalen zichtbaar geworden, landelijk, regionaal en lokaal. In stadhuizen, in musea, in de publieke ruimte. Als kunstobject, als verhaal, als expositie in samenwerking met kunstenaars, thuisfront en maatschappij. De uitnodiging tot gesprek, reflectie, menselijke herkenning, tot verbinding. Veteranen gaan via de kunst op missie naar binnen, en die missie beweegt naar buiten, richting de samenleving. Het doel was dat vooral 'jonge veteranen' op gingen staan. Met trots veteraan zijn en hun verhaal vertellen en dat gebeurde. Nog net op tijd om het stokje over te nemen van de oude veteranen voor de rituelen en tradities maar ook zodat de jonge veteranen niet hetzelfde lot beschoren zou zijn als dat van de 'oude veteranen', die jaren monddood werden gemaakt.
Inmiddels zie je die beweging breder terug. Storytelling, mini-documentaires en de formats van Helmen Vol Verhalen krijgen steeds meer plek, bijvoorbeeld binnen de podcast “Mee op Missie” van de Nederlandse Veteranendag. Musea zoals het Nationaal Militair Museum zijn de afgelopen jaren verschoven van materieel naar mens en verhaal. Ook binnen het Nederlands Veteraneninstituut groeit 'de aandacht' (of is het overname?) van exposities en publieksgerichte vormen van ontmoeting. Een ontwikkeling die ik waardeer, want het betekent dat er daadwerkelijk iets in beweging is gekomen.

Als je dat naast elkaar legt, ontstaat een helder beeld. Helmen Vol Verhalen opereert al jaren op lokaal en regionaal niveau, terwijl deze lijn nu steeds vaker beleidsmatig wordt omarmd. Wij realiseren concrete verbinding tussen veteranen en samenleving via exposities en interactie, terwijl die verbinding in beleid vaak nog als ambitie wordt geformuleerd. Wij ontwikkelen nieuwe vormen van erkenning via kunst, kwetsbaarheid en thema’s als moral injury en vrouwelijke veteranen, terwijl deze verbreding nu breder wordt verkend. Wij bouwen een netwerk vanuit de praktijk, terwijl instituties werken aan structuren om dat netwerk te ondersteunen. Alleen gaat dat niet evenredig en gelijk op en ik spreek helaas uit ervaring.

Alles van waarde is weerloos
Tegelijkertijd vraagt dat ook om een eerlijk gesprek over hoe die beweging tot stand komt en hoe ermee wordt omgegaan. Dit vraagt ook om eerlijkheid over hoe het veld functioneert. Er zijn situaties waarin ideeën, plannen en ontwikkelde visies zich verplaatsen tussen partijen, zonder dat altijd zichtbaar is waar ze oorspronkelijk zijn ontstaan of door wie ze zijn opgebouwd. Ook zien we dat middelen en kansen niet altijd gelijk verdeeld worden, en dat initiatieven met een sterke maatschappelijke basis soms moeilijker toegang krijgen tot financiering dan partijen met bestaande structuren of commerciële slagkracht.

Want waar waarde ontstaat, ontstaat ook een andersoortige dynamiek. Concepten worden opgepakt, of is het ingepikt? (Beleids)plannen krijgen nieuwe vormen of een nieuwe richting. Het laat zien dat iets werkt. Want zodra iets waarde krijgt – emotioneel, maatschappelijk, zichtbaar – ontstaat er beweging. Ideeën reizen. Concepten worden overgenomen. Plannen veranderen van eigenaar. En ineens zit je niet meer alleen in een beweging, maar ook in een naar mijn inziens dominant en hiërarchisch speelveld en wordt je vanuit alle kanten gecontroleerd en ingekaderd. Daar werd het spannend en dat is het nog steeds.

Want er een verschil is tussen delen vanuit intentie en overnemen zonder erkenning. Tussen samenwerken en buitensluiten. Tussen bouwen aan iets groters en profiteren van wat al is opgebouwd. Dat is een morele discussie, een discussie die nooit gevoerd werd. Voor mij is die morele lijn simpel, blijf je trouw aan de oorsprong, ben je eerlijk over waar iets vandaan komt, en zorg dat de mensen die het werk doen ook de ruimte houden om dat werk te blijven doen. Of doe je net alsof het uit je eigen koker komt door het te institutionaliseren, met financiële middelen waar je als instituut ruim over beschikt en die besteed aan partijen die niet verder komen dan kopiëren wat al eerder bedacht is, maar dan oppervlakkig en zonder het nodige waarden werk dat daar aan vooraf is gegaan en jaren van hard werken en inspanning heeft gekost? ​

Integriteit en erkenning
Maar het wordt nog wranger wanneer voortbouwen gepaard gaat met het ontbreken van erkenning. Wanneer initiatieven die zichtbaar voortkomen uit dezelfde beweging wel middelen, podium en positie krijgen, terwijl de oorsprong daarvan buiten beeld blijft of zelfs actief wordt buitengesloten. Wanneer toegang tot netwerken en financiering niet alleen gebaseerd is op inhoud en impact, maar ook op positie en structuur, wie kent wie en wie gaat voor eigenbehoud boven eerlijkheid. Dat is een morele en ethische vraag over hoe we als veld met elkaar omgaan.

Voor mij zit die lijn in integriteit. In het benoemen waar iets vandaan komt. In het openlaten van ruimte voor anderen. In het niet afsluiten van degene die de beweging heeft ingezet en mogelijk heeft gemaakt. In het eerlijk omgaan met middelen die bedoeld zijn voor een maatschappelijk doel, niet voor het versterken van gesloten structuren.

Helmen Vol Verhalen heeft niet alleen verhalen zichtbaar gemaakt. Het heeft bijgedragen aan een verschuiving in hoe we naar veteranen kijken: van rol naar mens, van systeem naar ervaring, van afstand naar verbinding. Het heeft veteranen geholpen zichzelf opnieuw te leren kennen, en de samenleving geholpen om dichterbij te komen.

Die beweging is inmiddels groter dan één initiatief. Maar ze heeft wel een oorsprong. De vraag is niet wie het “bezit” maar hoe gaan we om met wat er is opgebouwd en door wie? Kiezen we voor openheid of voor geslotenheid. Voor samenwerking of voor uitsluiting. Voor erkenning of voor het stil laten verdwijnen van waar iets vandaan komt.
​
Ik kies voor openheid. Voor eerlijkheid. Voor het blijven benoemen van wat klopt en wat niet klopt, zelfs en vooral als dat ongemakkelijk is. Omdat dit werk alleen bestaansrecht heeft als het zuiver blijft. Als het gaat over de mens, over waarheid en over wat er echt toe doet. ​

Op 11 maart vindt bij het Nederlands Veteraneninstituut (NLVi) in Doorn een bijzondere pitch plaats voor het ontwerp van de Witte Anjer Prijs 2026. Op verzoek van Comité Veteranendag is aan Amy van Son, als initiatiefnemer en curator van het landelijke kunstproject Helmen Vol Verhalen, gevraagd om drie kunstenaars(collectieven) voor te dragen die deze betekenisvolle opdracht mogen pitchen.

Deze vraag vanuit het Comité Veteranendag is een inhoudelijke erkenning van jarenlange expertise in het zorgvuldig verbinden van veteranenverhalen, kunstenaars en maatschappelijke context.

​"Vanuit mijn professionele rol als initiatiefnemer én inhoudelijk curator van Helmen Vol Verhalen werk ik al jarenlang op het snijvlak van kunst, erkenning en narratief erfgoed. Juist die ervaring maakt dat een voordracht voor de Witte Anjer Prijs niet gaat over esthetiek alleen, maar over betekenis, integriteit en symbolische kracht." aldus Amy van Son

Helmen Vol Verhalen is uitgegroeid tot een uniek cultureel platform waarin veteranen, militairen, kunstenaars en samenleving elkaar ontmoeten via kunst en verhaal. Elk kunstwerk binnen het project ontstaat vanuit een persoonlijk gesprek, een gedeelde ervaring en een diepgaande artistieke vertaling van een missieverhaal.

Waar woorden soms tekortschieten, biedt kunst een andere taal. Een taal van vorm, materiaal en symboliek. Hierdoor ontstaat niet alleen erkenning voor veteranen, maar ook begrip binnen de samenleving en het onderwijs. Kunst wordt zo geen illustratie van een verhaal, maar een drager van herinnering, verwerking en verbinding.

Deze werkwijze heeft bewezen dat kunst een duurzame brug kan slaan tussen het militaire domein en de civiele maatschappij. Niet door sensatie, of een zogenaamde 'quick fix' maar door authenticiteit en door een echte en wezenlijke ontmoeting.

Het kunstenaarsduo Mainkunstenaars (Ien Sluyters en Marjon Deul) werkt vanuit een klassieke beeldhouwkundige basis met materialen als staal, klei en was. Hun kracht ligt in het tastbaar maken van emotie en ervaring.

Binnen Helmen Vol Verhalen doken zij met volledige toewijding in de missie-ervaring van Marechausee  veteraan Rico Briedjal en vertaalden dit naar de staalwandsculptuur “Radar Love”, waarin niet alleen het verhaal maar vooral het gevoel van het moment centraal staat.
​
Hun werk kenmerkt zich door een toegankelijke vormentaal bij zware maatschappelijke thema’s zoals oorlog, migratie en leven en dood. Juist die balans tussen diepgang en toegankelijkheid maakt hun benadering bijzonder geschikt voor een prijsobject dat erkenning en waardering symboliseert.

​Het kunstenaarsduo Kunstconstructie (Françoise Braun en Casper Teijgeler) opereert op het snijvlak van beeldende kunst, architectuur en publieke ruimte. Hun werk creëert geen objecten alleen, maar ervaringsruimtes die reflectie en verbinding stimuleren.

Binnen hun bijdrage aan Helmen Vol Verhalen richtten zij zich expliciet op het thuisfront van Luchtmacht veteraan Harrie Vorsteveld en zijn thuisfront Leida en Björn. Vanuit gesprekken ontstond het concept van nieuwe symbolische “batons” als eerbetoon aan partners en gezinnen die tijdens missies onzichtbaar meedragen. Hiermee tonen zij een zeldzame conceptuele diepgang: erkenning niet alleen voor de militair, maar ook voor de context waarin dienst en inzet plaatsvinden. Hun monumentale en reflectieve benadering sluit naadloos aan bij de symbolische lading van de Witte Anjer als nationaal teken van waardering.

Kunstenaar Yvonne Beelen (Studio Ytopia) maakt sociaal bewogen en interactieve kunst die verbinding en bewustwording centraal stelt. Haar specialisatie in porselein — een materiaal dat tegelijkertijd krachtig en kwetsbaar is — geeft haar werk een bijzondere symbolische gelaagdheid.

Voor Helmen Vol Verhalen creëerde zij een porseleinen sculptuur geïnspireerd op het verhaal van Brigitte Koopman, een vrouwelijke marineveteraan tijdens Operatie Desert Storm. Door een gehaakte helm te vertalen naar porselein verbeeldt zij op indringende wijze de kracht in kwetsbaarheid: van soldaat, van mens en van vrouw in een traditioneel mannelijk domein.



​Haar expliciete artistieke visie om voor de Witte Anjer Prijs een porseleinen sculptuur te ontwikkelen toont een diep begrip van waardering, fragiliteit en duurzame herinnering als artistiek concept.

De keuze voor deze drie kunstenaars(collectieven) is bewust samengesteld vanuit complementariteit:

• materiële emotionele verbeelding (Mainkunstenaars)
• ruimtelijke en symbolische reflectie (Kunstconstructie)
• kwetsbare, verbindende sculpturale narratieven (Studio Ytopia)

Samen vertegenwoordigen zij drie artistieke talen die elk op eigen wijze erkenning, herinnering en maatschappelijke verbinding kunnen vertalen naar een betekenisvol ontwerp voor de Witte Anjer Prijs.

De Witte Anjer staat symbool voor waardering en erkenning voor Nederlandse veteranen. Een prijs die deze symboliek draagt, vraagt om meer dan vormgeving. Het vraagt om inhoud, respect en begrip voor de verhalen die eraan ten grondslag liggen.

Vanuit mijn jarenlange werk met Helmen Vol Verhalen zie ik dagelijks hoe kunst een ruimte kan openen voor dialoog, begrip en verwerking. Door kunstenaars zorgvuldig te koppelen aan verhalen van dienst en inzet, ontstaat kunst die niet alleen wordt bekeken, maar wordt gevoeld en gedragen.

De voordracht van deze drie kunstenaars aan Comité Veteranendag is dan ook een ijkpunt, een voortzetting van een bredere missie: het zichtbaar maken van verhalen die ertoe doen, en het versterken van de verbinding tussen veteranen, militairen en de samenleving.

In die zin is deze bijdrage een curatoriële selectie, maar ook een inhoudelijk statement. Dat erkenning vorm mag krijgen in kunst die authentiek, zorgvuldig en betekenisvol is — en die recht doet aan de mensen achter het uniform. Na 11 maart zal de maker van de Witte Anjer Prijs bekend worden gemaakt door Comité Veteranendag. 

​Op 26 februari vindt de tweede boekpresentatie plaats van 'Zij Durft' deze keer bij Flow in Zevenhuizen, ontvangt 14.00 uur. Wil je daarbij zijn, dat kan. Meld je aan via deze R.S.V.P. link in verband met de grootte van de locatie! ​https://www.formdesk.com/exactkm/ZIJDURFT
Boekpresentatie 'Zij Durft' 2​6 februari 2026 14.00 uur Flow Zevenhuizen
​
De boekenpresentatie van Zij Durft, een bijzonder boek waarin 32 verhalen van marine vrouwen samenkomen — van ruim 80 jaar geleden tot het heden. Verhalen van moed, doorzettingsvermogen en leiderschap, vaak op plekken waar vrouwen lange tijd onzichtbaar waren. Onder deze 32 vrouwen bevinden zich ook marine veteranen die ons land hebben gediend in diverse uitzendingen. 

Het project en boek Zij Durft is tot stand gekomen door projectleidster Amy van Son (en haar team) bekend van Helmen vol Verhalen. 

Tijdens deze speciale middag onder de rook van Rotterdam nemen we je mee in hun wereld: rauw, eerlijk, inspirerend en vol trots. Een ode aan vrouwen die durfden te kiezen, te dienen en te groeien.

We nodigen je van harte uit om samen met elkaar dit bijzondere moment te vieren. Laat je raken, motiveren en meenemen door de verhalen die voortkomen uit kracht, kameraadschap en onbevreesde stappen vooruit.

Deze boekenpresentatie zal plaats vinden op donderdag 26 februari 2026 van 14:30 tot 17:00 (inloop 14:00) op de locatie Flow Food & Adventure, Strandweg 5, 2761 DM Zevenhuizen (gratis parkeren).

Zodra je zeker weet dat je kunt komen vul dan z.s.m. het aanmeldformulier in. 

Via de onderstaande link kun je je aanmelden. 

https://www.formdesk.com/exactkm/ZIJDURFT

Op de eerste etage van Museum Elburg buigt kunstenaar Def P – burgernaam Pascal Griffioen – zich zaterdagmiddag over zijn nieuwste canvas. De kunstschilder maakte ooit deel uit van de Osdorp Posse, een rapperscollectief dat aan de basis stond van de Nederlandse hiphop. De maatschappijkritische houding die de groep kenmerkte, belichaamt Griffioen nog steeds.
Hoewel zijn doek nog wat kleur nodig heeft, is de Pinokkiotank al goed herkenbaar.

„Ik zet er straks nog een banner onder met ‘Reasons For War.’ De e verander ik in een euroteken en de s’en in dollartekens. Hoe meer er gelogen wordt, des te meer redenen er voor oorlog zijn. Op oorlog moet je altijd kritisch zijn.”
​
Schuin achter Griffioen hangen zijn eerdere bijdragen aan de expositie Helmen Vol Verhalen, die momenteel in het museum is te zien. Tussen twee van zijn werken hangt een plaquette met daarop een foto van Griffioen en veteraan Jim Bremen.

Verspreid door het museum hangen tientallen soortgelijke plaquettes naast evenzoveel kunstwerken. Op de zwart-witfoto’s staan duo’s allemaal in dezelfde pose: de kunstenaar met zijn of haar hand op de linkerschouder van de veteraan.

„Als symbool van steun”, legt Amy van Son uit. De oud-matroos is de bedenker van het project Helmen vol Verhalen, waarmee ze aandacht vraagt voor de impact van oorlogsmissies op veteranen.

Van Son: „Met kunst kunnen veteranen afstand nemen van hun verhaal en anderen uitnodigen te begrijpen wat ze hebben meegemaakt.”

‘Hoe was Afghanistan?’
Iedere kunstenaar krijgt de vrije hand bij de vertaling van een specifiek persoonlijk verhaal. Veteraan Bremen wil zijn oorlogsherinneringen echter niet direct met Griffioen delen.
„Ik ben een type dat meteen met de deur in huis valt. Ik vroeg direct: ‘Hoe was het in Afghanistan?’ Wat ik terugkreeg: ‘Heet.’ Griffioen lacht. „Toen we elkaar beter leerden kennen, kwamen alle verhalen van Bremen los. Drie belangrijke fases heb ik uitgelicht in een soort stripverhaal.”
Hun samenwerking resulteerde in het schilderij Three Points:

​Hoewel de kunstwerken boekdelen spreken over het oorlogstrauma van de veteranen, is het ook mogelijk het verhaal direct van de veteraan zelf te horen.

In de Kloosterkapel op de begane grond luistert een handjevol mensen geboeid naar veteraan Johan de Jonge, die als lid van Dutchbat III de val van Srebrenica van dichtbij meemaakte.
​
Met weloverwogen woorden vertelt De Jonge hoe hij oog in oog stond met oorlogsmisdadiger Ratko Mladić, hoe hij op 21-jarige leeftijd zijn afscheidsbrief schreef, hoe hij worstelde met zijn terugkeer in de burgermaatschappij en hoe hij met PTSS leerde leven.

„Ik vertel mijn verhaal in hoofdlijnen. Dat is vaak al indrukwekkend genoeg. In emotie treed ik niet, omdat het dan weer iets met mezelf doet. Ik probeer te laten zien dat je met PTSS kunt doorgaan met je leven.”
Zijn verhaal werd door zangeres Aniek Maren vertaald in het nummer Eyes Open Wide. De muziek ontstond tijdens het project Your Song, de spirituele voorganger van Helmen Vol Verhalen.


​

„De muziek komt vaak heel anders binnen dan wanneer ik mijn verhaal sta te vertellen. Op dat moment zie je wat kunst met mensen kan doen. Het maakt het mogelijk voor burgers om zich te identificeren met veteranen”, aldus De Jonge.
De reizende expositie Helmen Vol Verhalen is tot en met 8 november te zien in Museum Elburg.

AD In Museum Elburg is sinds kort de landelijke reizende expositie Helmen Vol Verhalen te zien. In deze tentoonstelling worden persoonlijke ervaringen van veteranen verbeeld door kunstenaars.

Initiatiefnemer is veteraan Amy van Son, die met het project aandacht vraagt voor de verhalen en de nazorg van militairen. Elke kunstenaar vertaalde een individueel verhaal naar een kunstwerk.

Zo maakte het collectief Mainkunstenaars het werk Radar Love, gebaseerd op de ervaring van Rico Briedjal, voormalig lid van een speciale eenheid van de Koninklijke Marechaussee.
Hij beschrijft hoe een levensbedreigende situatie tijdens een missie in Irak in 2018 zonder geweld afliep.

De tentoonstelling laat uiteenlopende vormen en materialen zien, die samen de diversiteit en verbondenheid binnen militaire teams symboliseren.
Een van de bezoekers omschreef de expositie als een indringende manier om de impact van missies op militairen, hun families en de samenleving zichtbaar te maken.
​
De expositie is te bezoeken tot en met 8 november in Museum Elburg, van dinsdag tot en met zaterdag van 11.00 tot 17.00 uur. Daarnaast is er op zondagmiddag 5 oktober een extra openstelling.

"Het project is groots, bijzonder! Misschien wel te groots en bijzonder om er hier woorden aan te geven." Museum Elburg

De expositie, die vanaf 5 september 2025 te bekijken is in Museum Elburg, is een grootschalig rondreizend en vooral bijzonder project. Sinds het ontstaan van het idee in 2018, hebben al veel steden, kunstenaars en andere initiatieven zich ingezet om aandacht te vragen voor veteranen. Zij vertellen of verbeelden hun verhalen en dragen bij aan het uitkomen van een noodzakelijke wens, namelijk de zorg voor deze helden in ons land te helpen verbeteren.

"Kameraadschap is tijdloos. Net zoals kunst! Hoe mooi is het dat het werken, leiden en lijden van militairen wordt verbonden met creativiteit, inlevingsvermogen en handwerk. Dat is Helmen Vol Verhalen" volgens luitenant-generaal bd Mart de Kruif.

Het beertje in het kunstwerk "Verlangen naar Vrijheid" van Albert Ziëck is een krachtig en beladen symbool. Het verwijst naar een aangrijpende gebeurtenis uit de missie van veteraan Esther van Dijk, wiens verhaal centraal staat in dit werk binnen het project Helmen Vol Verhalen.

Tijdens haar uitzending in Bosnië kwam Esther in contact met een lokale man die aan de poort van het kamp verscheen. Ze dacht dat hij een trui wilde verkopen, maar toen hij terugkwam, had hij een vuilniszak bij zich met daarin het hart van een babybeertje. Hij had het dier geslacht omdat hij dacht dat hij daarvoor toestemming had gekregen van Esther, die hem verkeerd had begrepen. De man wilde de vacht van het beertje verkopen. 

Lees het uitgebreide verhaal van Esther en Serge van Dijk over hun missie hier.
​
In het kunstwerk van Ziëck is dit beertje verwerkt als een visueel en emotioneel ankerpunt. Het staat symbool voor de onschuld die verloren gaat in conflictgebieden. De morele verwarring die kan ontstaan tijdens missies maar ook de dieper gelaagde impact van miscommunicatie in een omgeving waar taal, cultuur en trauma door elkaar lopen.

Emotionele gevolgen
Esther heeft later aangegeven dat deze gebeurtenis haar diep raakte, niet zozeer door het incident zelf, maar door het gebrek aan steun en nazorg na haar missie. Het beertje is dus niet alleen een herinnering aan dat moment, maar ook aan de bredere emotionele gevolgen van uitzendingen.

Esther "​Toen kunstenaar Albert Ziëck het idee opperde om het beertje uit zijn kunstwerk als tattoo op mijn arm te zetten, voelde het meteen juist. Wonderlijk hoe sommige dingen samen vallen, ik speelde zelf al met dat idee toen hij het voorstelde. Behalve kunstenaar is Albert namelijk ook tattoo-artiest. En zo werd het beertje een paar weken geleden vereeuwigd op mijn huid."

Het beertje, afkomstig uit het werk Verlangen naar Vrijheid
"Tijdens mijn missie in Bosnië ontmoette ik een lokale man bij de poort van ons kamp. Ik dacht dat hij iets wilde verkopen, zoals vaker gebeurde, dus ik gaf hem toestemming om terug te komen met zijn spullen. Wat hij vervolgens bracht was een vuilniszak met het hart van een babybeertje. Hij had het dier geslacht, denkend dat hij daarvoor toestemming had gekregen. Zijn intentie was om de vacht te verkopen."

​"Die aangrijpende gebeurtenis heeft diepe indruk op me gemaakt. Het beertje in het kunstwerk werd voor mij een visueel én emotioneel anker — een krachtig symbool voor de verwarring, het misverstaan en het verdriet. Nu draag ik dat symbool met me mee. Niet alleen als herinnering, maar als een tastbaar deel van mijn verhaal. Een eerbetoon aan wat ik heb meegemaakt en een teken van hoe kunst verbinding en verwerking mogelijk maakt." 

"Ik werk bij de Koninklijke marechaussee en heb in mijn tijd daar dingen meegemaakt die me niet in de koude kleren zijn gaan zitten", vertelt veteraan Niek Vermeij. "Ik ben meegezogen in het project 'Helmen vol verhalen' en nu staat dit kunstwerk hier, erg indrukwekkend."

In Coevorden is in het kasteel van Coevorden een kunstwerk onthuld voor de 33-jarige veteraan Niek Vermeij uit Coevorden. Dat gebeurde in het kader van de expositie 'Helmen vol verhalen', een project dat jonge veteranen een gezicht wil geven.

Impact van vredesmissies
In het project zijn veteranen gekoppeld aan 22 kunstenaars uit heel Nederland. Het idee is dat zij samen de impact van veertig jaar vredesmissies tot leven brengen in beeldende kunst.
Naast dat de expositie jonge veteranen een gezicht geeft, moet de kunstwerken er ook voor zorgen dat de bezoekers gaan nadenken over de rol van de militair en hun achterban.

Veteraan Vermeij heeft voor de marechaussee vooral in Nederland gewerkt, maar daar kwam vorig jaar verandering in toen hij voor vier maanden naar Irak ging. Zijn tijd daar was naar eigen zeggen spannend, maar toch zijn het de voorvallen die hij in Nederland meemaakte, die hem vandaag nog het meeste raken.

"Ik was bij auto-ongelukken met letsel, maar ook bij pogingen tot zelfmoord. Onder andere waarbij iemand zichzelf in zijn buik prikte met een mes. Die wil je dan helpen. Je rugzakje raakt vol", vertelt hij hierover op de website van 'Helmen vol verhalen'.

Erkenning
Vermeij is dan ook erg blij met de expositie en met het kunstwerk. "Ik zie dit als een stukje erkenning voor de veteraan, maar ook voor elke hulpverlener die op dit moment nog dagelijks op straat bezig is."

'Door hen kunnen wij hier staan en doen en denken wat we willen'
Elvira Min

Interessante speurtocht
"Ik zei meteen ja toen ik gevraagd werd om dit kunstwerk te maken", vertelt de maker van het kunstwerk, Elvira Min. "Het is een interessante speurtocht: hoe ga je het gevoel van een veteraan omzetten om te laten zien dat achter elke militair een mens zit die vanuit het rechtvaardigheidsgevoel doet wat hij doet." Min vindt de expositie dan ook erg belangrijk. "Door hen kunnen wij hier staan en doen en denken wat we willen."
​
Bureau van de Burgemeester
Na een kort verblijf in het kasteel van Coevorden, gaat het kunstwerk op reis. Eerst komt het een poosje op het bureau van de burgemeester Renze Bergsma te staan, daarna vertrekt het helemaal naar het gouvernement aan de Maas in Limburg. Hier is het kunstwerk, samen met vele anderen, nog te bewonderen tot augustus 2025.
​

Het Gouvernement aan de Maas opent deze zomer zijn deuren voor gratis rondleidingen. Bezoekers kunnen het provinciehuis, de expositie over het Verdrag van Maastricht en een tijdelijke tentoonstelling bekijken.
De rondleidingen vinden plaats op woensdag, 6 augustus en 13 augustus. Tijdens de rondleiding krijgen deelnemers een kijkje in het provinciehuis en de geschiedenis van het Verdrag van Maastricht.
Daarnaast is de tijdelijke tentoonstelling ‘Helmen vol Verhalen’ te zien. Dit project is opgezet door Amy van Son en 22 kunstenaars. Samen hebben zij verhalen van Nederlandse veteranen vastgelegd.
Belangstellenden kunnen zich online gratis aanmelden.

.Door Vera Moison Omroep Gelderland Lees het hele artikel op Omroep Gelderland

APELDOORN - Niet elke Gelderse gemeente weet precies hoe je zorg en ondersteuning biedt aan veteranen. De zorgplicht komt dan onder druk te staan en is soms nog te afhankelijk van ervaringen van politici. Vanuit de Verenigde Nederlandse Gemeenten (VNG) is er nu een deelbaar document gemaakt om gemeenten met praktische adviezen te helpen. Gedeputeerde Peter Drenth erkent dat: "Er mag meer naar een oud-militair omgekeken worden, dan nu het geval is."
De handreiking is een gezamenlijk initiatief van het Nederlands Veteraneninstituut (NLVi) en de VNG. Landelijk is er op tal van plekken aandacht gevraagd voor de zorgplicht van een veteraan en zijn of haar familie via een reizend kunstproject: 'Helmen vol verhalen'. Zo kon je in de SSP Hal bij DRU Industriepark in Ulft via kunstobjecten met militaire helmen als bezoeker het verhaal van verschillende militairen én veteranen beleven.
​
Bekijk het verhaal van veteraan Amy en haar rond reizende tentoonstelling en deelnemende kunstenaars op omroep Gelderland

​Als militair heb je een bijzondere status omdat je je leven tijdens missies op het spel zet, voor het landsbelang. In de Veteranenwet staat dat het Rijk, Defensie en óók gemeenten verantwoordelijk zijn voor de zorgplicht van veteranen.'Geef kind vrij, bij terugkomst ouder van missie'

"Wat er niet goed gaat rond de zorg van oud-militairen is dat de kennis niet altijd aanwezig is bij gemeenten," merkt Stefan Hop woordvoerder namens de Bond van Defensiepersoneel (ACOM). Ook gedeputeerde Drenth ziet dat zo en hoopt op verandering: "Veel gemeenten zijn zich er niet bewust van, welke rol ze hebben bij de uitvoering van de Veteranenwet. Breed in Nederland vind ik dat we meer stil mogen staan bij de mensen die voor vrede en veiligheid, gegeven hebben wat ze konden geven. Daar mogen we iets zorgvuldiger mee omspringen."

​Als militair heb je een bijzondere status omdat je je leven tijdens missies op het spel zet, voor het landsbelang. In de Veteranenwet staat dat het Rijk, Defensie en óók gemeenten verantwoordelijk zijn voor de zorgplicht van veteranen.'Geef kind vrij, bij terugkomst ouder van missie'

"Wat er niet goed gaat rond de zorg van oud-militairen is dat de kennis niet altijd aanwezig is bij gemeenten," merkt Stefan Hop woordvoerder namens de Bond van Defensiepersoneel (ACOM). Ook gedeputeerde Drenth ziet dat zo en hoopt op verandering: "Veel gemeenten zijn zich er niet bewust van, welke rol ze hebben bij de uitvoering van de Veteranenwet. Breed in Nederland vind ik dat we meer stil mogen staan bij de mensen die voor vrede en veiligheid, gegeven hebben wat ze konden geven. Daar mogen we iets zorgvuldiger mee omspringen."

"Kennis delen is van belang," legt Hop namens de ACOM uit: "De oplossing is dat de Verenigde Nederlandse Gemeenten (VNG) ook echt druk gaat uitoefenen op gemeenten om op de hoogte te zijn van de regels rond veteranenzorg."

Er is al één simpel voorbeeld om aan te pakken: "Regel vrij voor een kind, om zo zijn of haar militaire ouder te verwelkomen bij terugkomst van een missie. Denk dan ook aan aangepaste vakanties." Hop geeft aan dat er ernstigere zaken kunnen spelen: "Regelgeving rondom ziekte of gewond of invalide raken tijdens een missie. Verder zou er ook aandacht moeten komen voor spanningen die er thuis kunnen zijn. Dan is hulp ook van belang voor een oud-militair en zijn naasten."

"In vrijheid kan jij 'n hamburger naar binnen drukken"

Veteraan Amy van Son en mede-initiatiefnemer van 'Helmen vol verhalen' wil met haar tentoonstelling informatie delen. Ze legt uit dat een militair bijvoorbeeld onterecht gekort wordt op zijn of haar pensioen -en of bijstandsuitkering door onwetendheid met betrekking tot de uitvoering van wet -en regelgeving. "Dit wil je voorkomen dat een militair onterecht minder geld krijgt en dus gekort wordt, omdat kennis ontbreekt." Ze voegt toe: "Je moet niet vergeten dat jij nu in alle vrijheid een hamburger naar binnen kan drukken. Daarvoor zijn militairen in actie geweest."

Vast aanspreekpunt bij gemeente voor veteranen

Er is ook al een oplossing gepresenteerd om de informatie achterstand rond de Veteranenwet op te lossen. Zo is er een handreiking, een document vol 'tips and tricks' overhandigd aan de koepelorganisatie van gemeenten (VNG). Ton Heerts, bestuurder bij VNG nam de eerste druk in ontvangst.
Lees verder op Omroep Gelderland

In Nederland zijn ruim 100.000 veteranen, waarvan er zo'n 76.000 buiten dienst zijn. Van hen krijgen er iets meer dan 1.600 psychosociale begeleiding, daarnaast volgen er 900 een ggz-behandeling. Doet Defensie genoeg om oud-militairen te helpen als ze mentale problemen hebben? Gedeputeerde Gelderland Peter Drenth "We gaan er te makkelijk mee om."

​Bekijk het hele item hieronder. 
​

​Maastricht Jonge veteranen krijgen in ons land lang niet altijd het krediet waar ze recht op hebben. In het Gouvernement Maastricht is nu de expositie ‘Helmen vol verhalen’ te zien. Aan de hand van 22 kunstwerken worden de heftige verhalen van deze veteranen verteld. „Een paar dagen na zijn dood in Uruzgan viel er plots een kaart van Rob op de deurmat. Die laatste woorden van hem aan mij zijn verwerkt in een kunstwerk.”

Het is mei 2007, als er bij Marianne en Wil Krist in het Brabantse Berkel-Enschot twee mannen op de stoep staan met slecht nieuws. Zoon Tom van het 42ste bataljon Limburgse Jagers is in Afghanistan zwaargewond geraakt bij een zelfmoordaanslag op een bazaar; een paar dagen later overlijdt hij. „Het is inmiddels achttien jaar geleden, maar voor ons voelt het nog als de dag van gisteren. Tom is dagelijks in onze gedachten.” Dat met de expositie Helmen vol verhalen in het Maastrichtse gouvernementsgebouw aandacht wordt besteed aan het verhaal van veteranen zoals Tom, doet ze goed. „Zo blijft Tom voortleven in de herinnering en dat verdienen hij en al die andere veteranen die ons land dienden.” Lees verder: De Limburger

Bijzonder aan dit verhaal is dat de kunstenaar die een kunstwerk maakte om Toms nalatenschap te eren, in Afghanistan bij hem in het peloton zat. „Ja, Tom was mijn luitenant”, zegt boomkunstenaar Jelmer Zwaan. „We leerden elkaar in Afghanistan kennen. Tom was zeer geliefd. Een echte leider, heel goed in het leggen van contacten en in staat om de sfeer en het moreel hoog te houden. Iemand waar je voor door het vuur wilde gaan.”

Toen Zwaan werd gevraagd een kunstwerk ter ere van Tom te maken, hoefde hij niet lang na te denken. „Natuurlijk! Een hele eer en ook wel heel bijzonder om dit als voormalig pelotonskameraad van Tom te mogen maken. Ik ben boomkunstenaar en heb van hout twee handen gemaakt die in elkaar grijpen om zo de verbondenheid tussen ons aan te geven.”

Hart van kersenhout
Voor Marianne en Wil had Zwaan nog een bijzondere verrassing in petto. „Tussen de twee houten handen zat een groot hart gemaakt van kersenhout. Dat had hij gemaakt speciaal voor ons en staat nu bij ons in de huiskamer.”
​
Nog jaarlijks komt het peloton van Tom bij elkaar. Zwaan: „Op zijn sterfdag gaan we ’s ochtends eerst naar Toms graf. Daar proosten we op hem met een biertje, daarna gaan we lunchen bij Marianne en Wil.”

Het echtpaar geniet daar zeer van. „Het was de eerste jaren na Toms dood nog wat verdrietig en emotioneel, maar inmiddels een jaarlijkse reünie waar we erg naar uit kijken. Het is mooi te zien hoe Toms vrienden zijn gegroeid in hun leven, met huwelijken en kinderen. Ja, dat is ook wat bitterzoet omdat wij uiteraard gewild hadden dat onze Tom die levensfases ook zou hebben mogen doormaken. Dat mocht helaas niet zo zijn.”

Ook voor Mira Donkers uit Kerkrade stond achttien jaar geleden de wereld even stil toen ze bij haar voordeur de mededeling kreeg dat haar man Rob, die in het leger werkte als verpleegkundige, was omgekomen. Op missie in de Afghaanse provincie Uruzgan kwam hij om bij een ongeluk met een militair voertuig. Door hevige regenval waren de toch al slechte wegen nog in slechtere staat dan normaal. Toen de legertruck vlak langs een rivier reed, verzakte de weg en belandde de truck in de rivier.

​„Het was zo onwerkelijk, ik kon het niet geloven. Had Rob de avond daarvoor nog aan de lijn gehad, hij had geregeld dat hij op tijd thuis kon zijn voor de bevalling van onze zoon Stan.” Drie maanden na Robs overlijden werd Stan geboren, die inmiddels bijna achttien jaar is. „Voor Stan is het feit dat Rob er niet meer is zijn normaal, hij weet niet beter. Weet ook niet zo goed wie hij moet missen. Voor mij is dat natuurlijk anders. Dat Stan zegt gelukkig te zijn met mij en zijn leven, doet mij goed. Ik heb als alleenstaande moeder geprobeerd de boel zo goed mogelijk draaiende te houden, maar er waren momenten dat ik Stan moest zeggen dat dingen domweg niet mogelijk waren, of makkelijker waren als papa er was geweest.”

Trouwring
Drie keer per jaar staan Mira en Stan extra stil bij Rob. „Bij zijn sterfdag, onze trouwdag en zijn verjaardag. Dat zijn belangrijke dagen voor ons. Zijn urn staat bij ons thuis en ik draag nog altijd onze trouwring.”

Toen het verzoek kwam of zij en Stan wilden meewerken aan het project Helmen vol verhalen, zag Mira dat ook als een mogelijkheid om de naam van Rob levend te houden. „Maar ook blijft er op deze manier aandacht voor het werk dat de Nederlandse militairen in missies over heel de wereld doen. Want ik denk dat we daar in Nederland toch wel wat makkelijk over denken. Mede door deze kunstexpositie is er nu meer aandacht voor jonge veteranen.”

Mira en Stan werden gekoppeld aan de kunstenaars Erik van Maarschalkerwaard uit Tienray en Tristan Louwaars uit Heerlen. „Die hebben in samenspraak met Stan en mij echt prachtige kunstwerken gemaakt. Erik heeft in zijn kunstwerk ook de woorden verwerkt van de laatste kaart die ik van Rob ontving. Die had hij gestuurd een paar dagen voordat hij dat ongeluk kreeg en werd bij mij bezorgd na zijn dood. Ik weet nog dat het totaal onwerkelijk voelde, toen die kaart op mijn deurmat viel.”

​In het kunstwerk van Louwaars speelt een brief die Stan als kind schreef een grote rol. „Toen hij acht jaar was, was Stan erg bezig met het feit dat hij geen vader had en had hij er ook veel vragen over: wat was zijn vader voor een man geweest? Toen heeft hij aan een aantal mensen die Rob goed hadden gekend een brief gestuurd, waarin hij vroeg naar de herinneringen die zij aan hem hadden om zo een goed beeld van zijn vader te krijgen.”

​Nieuwsgierig
De expositie Helmen vol verhalen toert al een tijdje door Nederland en is al in meerdere provincies te zien geweest en is nu dus aanbeland in Limburg. „Voor mij als Limburgse toch wel extra bijzonder. Ik woon in Kerkrade, maar werk in Maastricht dus zal geregeld binnenlopen in het gouvernement. Ik merk dat het ook bij vrienden en kennissen meer leeft nu. Krijg op sociale media veel vragen en opmerkingen over de expositie, men is toch wel nieuwsgierig.”
​
Naast de kunstwerken voor Tom en Rob, zien we op de expositie ook de werken voor de in Afghanistan zwaargewond geraakte Amsterdammer, maar in Weert woonachtige Jordy Schalk en de Brunssumse Debby Werry die getraumatiseerd terugkeerde van een missie in Bosnië en in een zware burn-out belandde (voor hun uitgebreide verhalen, ga naar helmenvolverhalen.nl).  

​Na vier jaar marine volgt ze een studie humanistiek en nu is ze dus fulltime bezig met Helmen vol verhalen dat inmiddels al heeft geleid tot een boek, foto-expositie en dus deze rondreizende kunstexpositie van 22 kunstwerken waarbij stil wordt gestaan bij de impact van veertig jaar vredesmissies. „Ik ben dit project begonnen om meer aandacht te krijgen voor jonge veteranen, een groep die in ons land toch wat wordt vergeten. Er is een flinke kloof tussen de burgermaatschappij en defensie. Met Helmen vol verhalen hoop ik dat er meer onderling begrip en verbinding ontstaat. Kunst als universele taal kan bijdragen aan erkenning, begrip en gesprekken tussen burgers en militairen.”
​
De expositie reist sinds 2022 door ons land en is nu dus in Limburg aanbeland. „Aan de reacties die ik uit het hele land krijg op deze expositie, merk ik dat het mensen raakt.”

Provincie Limburg 

In het Gouvernement aan de Maas is vandaag de expositie ‘Helmen vol Verhalen’ in het Gouvernement te Maastricht geopend. Deze bijzondere tentoonstelling geeft een gezicht aan de persoonlijke verhalen van Nederlandse veteranen. Aan de hand van authentieke helmen en indrukwekkende portretten wordt stilgestaan bij hun ervaringen, inzet en moed.

In een uniek project zijn veteranen gekoppeld aan 22 kunstenaars uit heel Nederland. Samen brengen zij de impact van veertig jaar vredesmissies tot leven in beeldende kunst: van fotografie tot installaties, van keramiek tot schilderijen.

80 jaar vrijheid
De tentoonstelling werd geopend door gouverneur Emile Roemer en maakt onderdeel uit van het jaar waarin Limburg en Nederland stilstaan bij 80 jaar vrijheid.

Roemer: “Deze expositie geeft veel stof tot nadenken. Over wat het werk van een militair met hen én hun achterban kan doen. Over wat ze voor hun kiezen hebben gekregen en hoe zij missies – die de gewone burger enkel via media bereiken – hebben ervaren. En wat betekende dit alles voor hun leven ná de uitzending?”

Vertellen en verbeelden
Het project is een initiatief van cultureel projectleider en veteraan Amy van Son, die de kracht van het vertellen en verbeelden van ervaringen als helend en verbindend ervoer. De expositie geeft niet alleen ruimte aan de verhalen van militairen van alle krijgsmachtonderdelen, maar laat ook zien hoe kunst als universele taal kan bijdragen aan erkenning, begrip en dialoog tussen burger en militair.

Naast de hoofdexpositie toont Helmen Vol Verhalen ook het project ReUniForm van modeontwerper Jaap Spruitenburg, met op maat gemaakte ontwerpen voor veteranen Ton Kelders en Roy Grinwis. Verder zijn er bijzondere bijdragen van Denny Bosmann en het Unifil Diorama van veteraan Rianne Volkering. Ook is er een gevarieerd randprogramma met onder andere podcasts, documentaires en ontmoetingen.

De tentoonstelling is op werkdagen vrij toegankelijk en is te zien tot 31 augustus.

Datum: 6 juni 2025 t/m 29 augustus 2025 
Tijd: 08:00 tot 18:00
Locatie: Centrale hal, Gouvernement aan de Maas (Limburglaan 10 in Maastricht)

Persoonlijke missieverhalen van veteranen staan centraal in het kunstproject 'Helmen vol Verhalen'. De ervaringen van de militairen vormen de inspiratiebron voor kunstwerken van tweeëntwintig kunstenaars. In een gezamenlijke missie maken kunstenaars en veteranen de relevantie zichtbaar van Nederlandse missies en de impact daarvan op de deelnemende militairen.

In de afgelopen veertig jaar hebben Nederlandse soldaten bijgedragen in meerdere VN-vredesmissies. Wat hebben de militairen daar meegemaakt? Wat betekende de deelname voor het thuisfront? En hoe was de terugkeer in eigen land? Om dit inzichtelijk te maken, zijn veteranen gekoppeld aan kunstenaars, die de verhalen van de blauwhelmen in kunstwerken hebben verbeeld.
​
Drijvende kracht achter dit kunstproject is cultureel projectleider Amy van Son. Zij is zelf veteraan en merkte bij haar terugkeer naar de burgermaatschappij hoe belangrijk het is om je verhaal te vertellen. Delen wat je hebt meegemaakt, zorgt ervoor dat je traumatische ervaringen beter kan verwerken. Dat niet alleen, ook voor de samenleving is het van belang om te weten welke gevolgen een missie heeft voor een militair. Pas dan kan er begrip en erkenning ontstaan. Door met de hulp van kunstenaars de verhalen van veteranen boven water te halen, wordt hun geschiedenis zichtbaar voor iedereen. Waarbij de universele taal van kunst de brug slaat tussen de wereld van de burger en de militair.

Kunstenaars
In de expositie is beeldende kunst in diverse disciplines te zien: van fotografie, grafiek, tekeningen en schilderijen tot en met installaties, keramiek en sculpturen. Deelnemende kunstenaars zijn Albert Ziëck, Anook Cléonne, Bas Fontein, Caro Kropveld, Danielle Spoelman, Diederick Kraaijeveld, Erik van Maarschalkerwaard, Hans Mes, Jelmer Zwaan, Kunstconstructie, Mainkunstenaars, Marian Tappel, Mieke van Zundert, Mirka Farabegoli, Pascal Griffioen, Peter van Hal, Renée van den Kerkhof, Rob Voerman, Roxanne Monsanto, Sjaak Kooij, Tristan Louwaars en Yvonne Beelen.

Randprogramma
Helmen Vol Verhalen toont naast de kunstwerken ook het project ReUniForm van modeontwerper Jaap Spruitenburg. De ontwerper heeft voor Indië en Korea-veteraan Ton Kelders en de Limburgse Afghanistan-veteraan Roy Grinwis, beide drager van het gewonde insigne, op maat gemaakte outfits gemaakt en hun persoonlijke geschiedenis in beeld gebracht.

Bijzonderheden
De expositie opent op vrijdag 6 juni om 15.30 uur.

Bezoekadres
Gouvernement aan de Maas
Limburglaan 10
6229 GA  Randwyck-Maastricht

Op vrijdag 6 juni wordt om 15.30 uur de expositie ‘Helmen vol Verhalen’ in het Gouvernement te Maastricht geopend. U bent van harte welkom bij deze opening.
​
Deze bijzondere tentoonstelling geeft een gezicht aan de persoonlijke verhalen van Nederlandse veteranen. Aan de hand van authentieke helmen en indrukwekkende portretten wordt stilgestaan bij hun ervaringen, inzet en moed. In een uniek project zijn veteranen gekoppeld aan 22 kunstenaars uit heel Nederland. Samen brengen zij de impact van veertig jaar vredesmissies tot leven in beeldende kunst: van fotografie tot installaties, van keramiek tot schilderijen.

Het project is een initiatief van cultureel projectleider en veteraan Amy van Son, die de kracht van het vertellen en verbeelden van ervaringen als helend en verbindend ervoer. De expositie geeft niet alleen ruimte aan de verhalen van militairen van alle krijgsmachtonderdelen, maar laat ook zien hoe kunst als universele taal kan bijdragen aan erkenning, begrip en dialoog tussen burger en militair.

Naast de hoofdexpositie toont Helmen Vol Verhalen ook het project ReUniForm van modeontwerper Jaap Spruitenburg, met op maat gemaakte ontwerpen voor veteranen Ton Kelders en Roy Grinwis. Verder zijn er bijzondere bijdragen van Denny Bosmann en het Unifil Diorama van veteraan Rianne Volkering. Ook is er een gevarieerd randprogramma met onder andere podcasts, documentaires en ontmoetingen.

De expositie is tot en met 31 augustus 2025 op werkdagen tot 18:00 uur te bezoeken.
Praktisch
Datum: vrijdag 6 juni 2025 
Locatie: Gouvernement aan de Maas, Centrale hal (hoofdingang) 
Adres: Limburglaan 10,  Maastricht 
Inloop vanaf 15.00 uur, opening expositie door gouverneur Roemer om 15.30 uur
Aanmelden kan bij Bas Albersen (b.albersen@prvlimburg.nl of 06-21699201)

Door Maurice Blaauw
 Bron : Haarlem 105 11 mei 2025 

Dit jaar waren er nog meer veteranen aanwezig tijdens de Haarlemse veteranenlunch dan eerdere edities. “Eenderde meer veteranen reisden af naar de Gravenzaal om samen met de vereniging en de burgemeester te genieten van ‘de blauwe hap’ (Indonesische rijsttafel, red.)”, vertelt Jesper van Geldorp, voorzitter van Veteranen Haarlem enthousiast. Naast de lunch vonden er op de Grote Markt verschillende activiteiten plaats die ook toegankelijk waren voor niet-veteranen.

“We hadden gehoopt om meer moderne voertuigen van Defensie te kunnen tonen, maar door de aankomende NAVO-top in Den Haag was dat helaas niet mogelijk”, zegt Van Geldrop. Toch is hij zeer tevreden over de dag. “Het is mooi weer, er is genoeg te zien en er zijn veel informatiestands van Defensie.”
​
Op de Grote Markt is het druk: bezoekers bekijken oude legervoertuigen en wapens. Kinderen nemen een kijkje in legertrucks en gepantserde voertuigen van de Marechaussee. Ook is er een stand waar mensen moderne legersnufjes kunnen bekijken zoals drones, helmen en nachtkijkers. De Marechaussee heeft extra wapens meegenomen die mensen zelf mogen vasthouden. “Echt super cool”, zegt een kind dat duidelijk moeite heeft om het zware wapen omhoog te houden.
Bekijk hieronder de volledige reportage over de Haarlemse Veteranendag

Tientallen Haarlemse veteranen waren vrijdagmiddag te gast in de historische Gravenzaal van het stadhuis. Ze luisterden ademloos naar toespraken van onder meer burgemeester Wienen en voorzitter Jesper van Geldorp van het Veteranencomité Haarlem.

De opkomst was opvallend hoog, nadat de belangstelling voor de Haarlemse veteranen de afgelopen jaren een beetje was ingezakt. Met onder andere luitenant-kolonel buiten dienst Edwin Schaaf als drijvende kracht is het veteranencomité in de Spaarnestad nu weer nieuw leven ingeblazen. 
​
Rijen medailles
Verschillende generaties veteranen waren aanwezig. Sommigen in uniform, anderen strak in pak. En bijna allemaal met flinke rijen medailles en andere onderscheidingen op de borst. Burgemeester Wienen benadrukte het feit dat hij voor een groep mannen en vrouwen stond, die tijdens missies in het buitenland onze vrijheid en vrede met gevaar voor eigen leven hebben verdedigd.

Lees verder op NHN ​
​https://www.nhnieuws.nl/nieuws/337511/drukbezochte-veteranendag-haarlem-smaakt-naar-meer

Geen toespraak. Geen krans. Geen minuut stilte. Maar een tattoo. Een sculptuur. Een verhaal dat je op je huid draagt of in een werk ziet terugkomen. Vandaag, op 4 mei, betekent herdenken bij Helmen vol Verhalen iets anders dan bij het traditionele monument.
Bart Sollman | 4 mei 2025 

“Veteranen tatoeëren elkaar hier. Niet omdat het mooi is, maar omdat het moet”, zegt Amy van Son, initiatiefnemer van de expositie. “Een missiedatum, een bataljonslogo, een herinnering die niet mag vervagen. Omdat het daar al zat.”
De expositie ontstond in coronatijd, toen fysieke afstand mensen niet tegenhield om hun verhaal te delen. Een veteraan sprak, een kunstenaar luisterde en maakte iets tastbaars. Nu reizen de werken samen met de verhalen door het land. Deze dagen zijn ze neergestreken in Ulft, op het DRU-terrein.

Coevorden – Door  Esselien de Groot ​Boomkunstenaar en veteraan Jelmer Zwaan was zaterdagmiddag aan het werk op de Weeshuisweide. Hij maakte van een boomstam van de esdoorn een herdenkingsteken en kunstwerk voor tachtig jaar vrijheid in Coevorden.

Hij is daarnaast gediplomeerd ontwerpend meubelmaker en beeldhouwer. Hij maakte zaterdagmiddag een prachtige uil op een sokkel van een poort van Coevorden. Het kunstwerk krijgt voorlopig een plaats in de voormalige Rabobank waar momenteel de expositie ‘Helmen vol Verhalen’ is te zien. Jelmer Zwaan droeg het kunstwerk over aan wethouder Joop Slomp, die een passende plek gaat zoeken voor het beeld.

Bezoekers kunnen ook een korte en indrukwekkende documentaire over Jelmer Zwaan bekijken. ‘Helmen vol Verhalen’ is een project waarbij 22 kunstenaars werden gekoppeld aan (nabestaanden van) veteranen en op basis van de verhalen een kunstwerk maakten. Jelmer werd gekoppeld aan de ouders van de gesneuvelde luitenant Tom Krist. Voor hen zaagde hij het kunstwerk ‘Verbonden’. Van ‘Helmen vol Verhalen’ is een boek uitgebracht. Meer informatie staat op de website. De expositie duurt tot en met vrijdag 18 oktober.

In de onderstaande video vertelt Jelmer waarom hij deelneemt aan het Helmen Vol Verhalenproject als veteraan en als kunstenaar. Meer werk van hem is te zien op www.jmzwaan.nl.

De expositie ‘Helmen vol Verhalen’ en die van basisschoolleerlingen is nog te zien op donderdag 17, vrijdag 18, zaterdag 19 april, donderdag 24 en vrijdag 25 april, donderdag 1, vrijdag 2 en zaterdag 3 mei en maandag 5 mei, steeds van 12.00 tot 16.00 uur.


​

Coevorden – In de voormalige Rabobank werden zaterdagochtend twee exposities geopend: ‘Helmen vol verhalen’ en kunstwerken van basisschoolleerlingen met als thema ‘Wat betekent vrijheid voor jou?’ Er zijn indrukwekkende beelden te zien op de bovenetage.

Na het openingswoord van Saskia Kluwen vertelde Andrea Stevelink van de Mijndert van der Thijnenschool kort over het project, waarover eerder een filmpje verscheen op de Facebookpagina van de gemeente Coevorden. Dat filmpje staat onder de foto’s in dit artikel.

“Vrijheid”, aldus Andrea, “is niet alleen heel fijn, maar ook onbekend en kan stress geven. Als je geen vrijheid hebt gekend door bijvoorbeeld oorlog, weet je niet wat je kunt verwachten.” Initiatiefnemer van de expositie is Amy van Son. Zij was afgelopen najaar ook in het gemeentehuis waar de expositie ‘Helmen vol verhalen’ in een kleinere vorm te zien was.
​
De exposities zijn te bekijken op zondag 6 april van 11.30 tot 17.00 uur en van 12.00 tot 16.00 uur op de volgende data: donderdag 10, vrijdag 11, zaterdag 12 april, donderdag 17, vrijdag 18, zaterdag 19 april, donderdag 24 en vrijdag 25 april, donderdag 1, vrijdag 2 en zaterdag 3 mei en maandag 5 mei.
Morgen, zondag 6 april, is Jan Veenstra, schrijver van het boek ‘Oorlogsverhalen uit Zuidoost-Drenthe’ aanwezig van 13.00 tot 15.00 uur.